ساسان فاطمی

ساسان فاطمی، محقق و پژوهشگر موسیقی و استاد موسیقی دانشگاه تهران، در سال ۱۳۳۷ متولد شد. وی در پاریس به تحصیل موسیقی پرداخت و دکترای اتنوموزیکولوژی (قوم‌موسیقی‌شناسی) را از دانشگاه پاریس دریافت کرد. حوزه‌ها‌ی تحقیق وی ریتم کودکانه، موسیقی‌های مردمی ایران، آسیای میانه و جمهوری آذربایجان (شهری و روستایی)، تقسیم‌بندی موسیقی‌ها (کلاسیک و مردمی)، موسیقی و جشن را شامل می‌شود. از جمله آثار وی می‌‌توان به کتاب‌های« موسیقی و زندگی موسیقایی مازندران» (انتشارات ماهور)، «مسئله‌ی تغییرات» (ماهور ۱۳۸۱) و «ریتم کودکانه در ایران، پژوهشی پیرامون وزن شعر عامیانه فارسی» (ماهور ۱۳۸۲)؛ اشاره کرد. وی استادیار گروه موسیقی دانشگاه تهران، عضو انجمن اتنوموزیکولوگ‌های فرانسه، عضو هیئت تحریریه فصلنامه موسیقی ماهور و نامه انسان‌شناسی، عضو گروه واژه‌گزینی موسیقی فرهنگستان ادب و زبان فارسی، داور جشنواره موسیقی نواحی ایران در چندین دوره، عضو هیات مدیره‌ خانه موسیقی و رئیس کانون پژوهشگران و نویسندگان خانه موسیقی در دو دوره کاری بوده است.

تحصيلات

– اخذ مدرك دكتراي اتنوموزيكولوژي از دانشگاه پاريس ۱۰، نانتر، فرانسه، در سال ۲۰۰۵/۱۳۸۴ با درجه‌ي Très Honorable avec félicitations du jury. موضوع پايان‌نامه:

La musique légère urbaine dans la culture iranienne, réflexions sur les notions de classique et populaire.

موسيقي سبك شهري در فرهنگ ايراني، بحثي پيرامون دوگانه كلاسيك/مردمي. استاد راهنما: پرفسور ژان دورينگ.

– اخذ مدرك DEA، معادل كارشناسي ارشد، در رشته‌ي مردم‌شناسي و جامعه‌شناسي تطبيقي (با گرايش اتنوموزيكولوژي)، از دانشگاه پاريس ۱۰، نانتر، فرانسه، در سال ۱۹۹۸/۱۳۷۷٫ موضوع پايان‌نامه:

Rythmique enfantine et métrique poétique populaire en Iran.

ريتم كودكانه و وزن شعر عاميانه در ايران. استاد راهنما: برنار لرتا-ژكب، استاد مشاور: كريستف بالايي.

– اخذ مدرك MAITRISE، معادل كارشناسي، در رشته‌ي مردم‌شناسي (با گرايش اتنوموزيكولوژي) با درجه‌ي “خيلي خوب” Très Bien)) از دانشگاه پاريس ۱۰، نانتر، فرانسه، در سال ۱۹۹۷/۱۳۷۶٫ موضوع پايان‌نامه:

La musique et la vie musicale du Mâzandarân, le problème du changement.

موسيقي و زندگي موسيقايي مازندران، مسئله‌ی تغييرات. استاد راهنما: پرفسور ژان دورينگ.

– اخذ مدرك LICENCE، در رشته‌ي مردم شناسي (با گرايش اتنوموزيكولوژي)، از دانشگاه پاريس ۱۰، نانتر، فرانسه، در سال ۱۹۹۵/۱۳۷۴٫

– اخذ مدرك DEUG، معادل كارداني، در رشته‌ي موسيقي، از داشگاه پاريس ۸، سن دني، فرانسه، در سال ۱۹۹۴/۱۳۷۳٫

– اخذ مدرك كارشناسي مهندسي مكانيك، از دانشگاه علم و صنعت ايران، در سال ۱۳۶۵٫

فعاليت‌هاي حرفه‌اي و عضويت در مراكز و مؤسسات مختلف

– عضو هيئت علمي گروه موسيقي دانشكده‌ي هنرهاي زيباي دانشگاه تهران (از سال ۱۳۸۲، رتبه‌ی استادیاری از سال ۱۳۸۵).

– عضو انجمن قوم‌موسيقي‌شناسي فرانسه، Société Française d’Ethnomusicologie (SFE)، از سال ۱۹۹۸٫

– عضو انجمن انسان شناسي ايران (ز سال ۱۳۸۲).

– عضو هيئت تحريريه‌ي فصلنامه‌ي موسيقي ماهور (از سال ۱۳۸۱).

– عضو هيئت تحريريه‌ي نامه انسان شناسي (از سال ۱۳۸۲).

– عضو گروه واژه‌گزيني موسيقي فرهنگستان ادب و زبان (از سال ۱۳۷۹).

– رئيس هيئت مديره‌ي كانون پژوهشگران خانه موسيقي، در سال ۱۳۸۲، ۱۳۸۵ و عضو همين هيئت مديره در سال‌هاي ۱۳۸۱، ۱۳۸۲ و ۱۳۸۵ و عضو هیئت مدیره‌ی خانه‌ی موسیقی از سال ۱۳۸۶٫

– عضو شورای راهبردی موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (از پاییز ۱۳۸۵).

همایش‌های بین‌المللی

۱٫ سمينار بين‌المللي گسترش فرهنگ موسيقايي سنتي در آسياي ميانه و ايران در دوشنبه، در سال ۱۳۷۸٫ موضوع سخنرانی: “دوگانه‌ي كلاسيك/مردمي در موسيقي ايران و آسياي ميانه”.

۲٫ كنفرانس بين‌المللي بررسي موسيقي خراسان و ماوراءالنهر، به‌عنوان رئيس پنل و سخنران، موضوع سخنراني: “موسيقي و جشن در ماوراءالنهر”. برگزاركنندگان:‌ معاونت پژوهشي فرهنگستان هنر، موزه‌ي هنرهاي معاصر تهران و بنياد ايرانشناسي. ۱۳ و ۱۴ دي‌ماه ۱۳۸۴٫

۳٫ همايش بين‌المللي علامه قطب‌الدين شيرازي، برگزارشده توسط فرهنگستان هنر و بنياد فارس‌شناسي و مركز فرهنگي‌هنري صبا، به‌عنوان رئيس پنل “بررسي آثار موسيقي جهان اسلام”، در دوم خرداد ۱۳۸۵٫

۴٫ کنگره‌ی بین‌المللی مطالعات قرون وسطی (International Medieval Congress)، ۱۰ تا ۱۳ ژوئیه‌ی ۲۰۰۶، دانشگاه لیدز، انگلستان (برگزارکننده: Institute for Medieval Studies). موضوع سخنرانی: «Music and Gender in Safavid Persia».

۵٫ کنفرانس بین‌المللی Crossroads Conference، ۲۰ تا ۲۳ ژوئیه‌ی ۲۰۰۶، دانشگاه بیلگی، استانبول، ترکیه (برگزارکننده: Association for Cultural Studies). موضوع سخنرانی: «Tehran’s Motrebs and Cultural Change».

۶٫ ششمین دوسالانه‌ی مطالعات ایران‌شناسی (The Sixth Biennial of Iranian Studies)، ۳ تا ۵ اوت ۲۰۰۶، دانشگاه SOAS، لندن، انگلستان (برگزارکننده: International Society for Iranian Studies). موضوع سخنرانی: «Ghazal khani and Gardankolofts : A Social Study of a Musical Genre».

كتاب‌ها

۱٫ موسيقي و زندگي موسيقايي در مازندران، مسئله‌ي تغييرات، تهران: ماهور (۱۳۸۱).

۲٫ ريتم كودكانه در ايران: پژوهشي پيرامون وزن شعر عاميانه‌ی فارسي. تهران: ماهور (۱۳۸۲).

۳٫ مبانی نظری موسیقی ایرانی. با همکاری حسین علیزاده، هومان اسعدی، مینا افتاده، مصطفی‌کمال پورتراب، علی بیانی. تهران: مرکز گسترش آموزش‌های هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (۱۳۸۵).

۴٫ ترجمه‌ی رساله در بیان موسیقی شرقی و مقایسه‌ی آن با موسیقی اروپایی. نوشته‌ی شارل فنتن. تهران: فرهنگستان هنر (۱۳۸۵).

برخی مقالات (از میان حدود ۶۰ مقاله)

۱٫ “موسيقي قدسي در گواتي و سماع”. فصلنامه هنر. تابستان ۱۳۷۸، شماره ۴۰٫

۸- Le chanteur silencieux, un aperçu de la vie musicale en Iran, CEMOTI, 2000/29: 321-333.

۲٫ “مطرب‌ها از صفويه تا مشروطيت”. فصلنامه‌ي موسيقي ماهور. تابستان و پائيز ۱۳۸۰، شماره هاي ۱۲ و ۱۳٫

۳٫ “لوطي‌ها و موسيقي”. فصلنامه‌ي موسيقي ماهور. تابستان ۱۳۸۱، شماره ۱۶٫

۴٫ “شكل گيري روحوضي و تحول سنت مطربي”. فصلنامه‌ي موسيقي ماهور. زمستان ۱۳۸۱، شماره ۱۸٫

۵٫ “نگاهي گذرا به پيدايش و رشد موسيقي مردم‌پسند ايران، از ابتدا تا سال ۱۳۵۷″. فصلنامه‌ي موسيقي ماهور. زمستان ۱۳۸۲، شماره ۲۲٫

۶٫ “موسيقي و جشن در فرهنگ‌هاي ايراني: بررسي نمونه‌هايي از ايران، آسياي ميانه، قفقاز و افغانستان”. نامه انسان شناسي. پاييز و زمستان ۱۳۸۱، دوره اول، شماره دوم (تاريخ انتشار: بهمن ۱۳۸۲).

۲۵٫ “Music, Festivity, and Gender in Iran From the Qajar to the Early Pahlavi period », Iranian Studies, volume 38, number 3, September 2005 : 399-416.

۷٫ «ناهنجاری‌های پژوهش موسیقی در ایران»، فصلنامه‌ی موسیقی ماهور. شماره‌ی ۳۲ / تابستان ۱۳۸۵: ۹۵-۱۰۷٫

Related Posts

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *