چهره‌های اتنوموزیکولوژی، اتو ابراهام

اتو آبراهام[۱] (۱۸۷۲-۱۹۲۶) در برلین آلمان متولد شد و تحصیلاتش را نیز در همان شهر گذراند. او سال ۱۸۹۴ مدرک دکتری خود را در علوم طبیعی و پزشکی از دانشگاه برلین دریافت کرد و از ۱۸۹۶ به عنوان دستیار در موسسه روانشناسی دانشگاه برلین کار خود را زیر نظر کارل اشتامف آغاز کرد. همچنین در کنار آن با هورن‌باستل و اشتامف در آرشیو فنوگراف برلین نیز همکاری داشت.

تحقیقات او بیشتر پیرامون یافتن نت‌های مطلق در برابر نت‌های نسبی و مسئله روان‍شناسی موسیقی دور می‌زند. او توانست طرحی کلی برای موسیقی‌شناسی تطبیقی ارائه دهد. این طرح نهایتا تنش‌هایی به جانب زبان‌شناسی تطبیقی و کشف مسیر تکاملی موسیقی داشت. (حجاریان، ۱۳۸۷: ۴۸) در واقع، از دیدگاه نظری، آبراهام بیشتر تحت تاثیر اندیشه تطور تک خطی قراردارد و در صدد درک تکامل پدیده‌ها است. به لحاظ حوزه فرهنگی-جغرافیایی نیز مطالعاتش بیشتر بر موسیقی ژاپنی، هندی و ترکی انجام گرفته است.

بسیاری از کارهای آبراهام در همکاری با هورن‌باستل شکل گرفت از جمله مقاله «موسیقی ژاپن و سیستم پرده بندی آن» که در ۱۹۰۳ نوشته شد. این مقاله از اولین مقالاتی است که به بررسی آماری موسیقی یک قوم پرداخته است. روش بررسی ملودی‌های به کار رفته در این مقاله مورد توجه قرار گرفت و سرمشقی برای مطالعات تطبیقی موسیقی شد.

از دیگر نوشته‌های مشترک ابراهام و هورن‌باستل می‌توان به نظام دانگی در موسیقی ژاپن (۱۹۰۳)، موسیقی ترکی ضبط شده روی فنوگراف (۱۹۰۴)، موسیقی هندی ضبط شده روی فنوگراف (۱۹۰۴)، درباره اهمیت فنوگراف و موسیقی‌شناسی تطبیقی (۱۹۰۴)، ملودی بومیان آمریکا –ساکن کلمبیای بریتانیا- ضبط شده روی فنوگراف (۱۹۰۶)، موسیقی مکوشی، تالیپانگ و یکونا (بومیان امریکا) اشاره کرد.

[۱] Salomon Otto Abraham

نوشته کوتاهی درباره آبراهام در مجموعه بیوگرافی آلمان را این‌جا بخوانید.

منابع:

حجاریان، محسن. (۱۳۸۵) مقدمه‌ای بر موسیقی‌شناسی قومی، تهران، پژوهشگاه میراث فرهنگی و کتاب سرای نیک.

مسعودیه، محمدتقی. (۱۳۸۳) مبانی اتنوموزیکولوژی، موسیقی‌شناسی تطبیقی. چاپ دوم. تهران: سروش.

نویسنده: حامد جلیلوند

Related Posts

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *